กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 7 เธอเข้ากับบรรยากาศแป้งกระแจะน้ำปรุงหยาบ ๆ พรรค์นี้ไม่ได้เอาเสียเลย
ใบหน้าของป้าจ้าวเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว หัวเราะแห้ง ๆ “ครูหยาง ที่บ้านฉันยังมีธุระนิดหน่อย ขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะ”
พูดจบก็ถลึงตาใส่เวินสวินอย่างดุร้าย แล้วสาวเท้าก้าวเร็ว ๆ จากไป
เวินสวินยังคงมีท่าทางเกียจคร้าน เผชิญกับการถลึงตาด้วยความโกรธจัดของป้าจ้าว เขากลับยิ้มได้อย่างน่าโดนซัดเหลือเกิน “ป้าจ้าวไม่อยู่คุยต่ออีกสักหน่อยเหรอ ผมเห็นว่าร้านของท่านก็ไม่มีคนนี่นา”
ป้าจ้าวได้ยินคำพูดของเวินสวินก็แทบจะวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิง “ไม่ล่ะ ๆ ยังต้องกลับไปทำมื้อเช้าอีก”
จ้าวชิงชิงชอบเวินสวิน คนแถบนี้รู้กันหมด
ป้าจ้าวเคยตีเคยด่าแล้ว ทว่าเธอก็ไม่ฟัง เวินสวินพอเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เธอก็โมโหจนปวดหัว