ตอนที่ 2 กระดูกของเขาต้องสวยมากแน่ ๆ

ตอนที่ 2 กระดูกของเขาต้องสวยมากแน่ ๆ

ตอนที่สวี่ซิงกลับมา เวินสวินยังคงยืนอยู่ที่ทางเดิน

เขาตัวสูงมาก ไหล่ห่อ ก้มหน้า นิ้วมือพิมพ์บนหน้าจออย่างรวดเร็ว

จากมุมของสวี่ซิง เห็นได้เพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างของเขาเท่านั้น

โครงหน้าคมคาย สันจมูกทอดยาวมาจากหว่างคิ้ว โด่งตรงราวกับทางลาดชัน แนวสันกรามคมชัดลื่นไหล สวยงามจนเกินจริง

สวี่ซิงคิดตั้งแต่แวบแรกที่เห็นเขาแล้วว่า กระดูกของเขาต้องสวยมากแน่ ๆ

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เวินสวินก็เงยหน้ามองมาที่เธอ เสี้ยวหน้ามุมสามส่วนสี่ปรากฏสู่สายตาเธอ

สวี่ซิงยกมุมปากส่งยิ้มขวยเขินให้เขาอย่างเอียงอาย แล้วรีบกลับไปที่นั่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว

สายตาของเวินสวินชะงักไปหนึ่งวินาที ในหัวมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือ โคตรสวยเลยพับผ่าสิ