ตอนที่ 3 รอยยิ้มร้ายกาจ "เก็บมา"

ตอนที่ 3 รอยยิ้มร้ายกาจ "เก็บมา"

สวี่ซิงเบิกตากว้างขึ้นมาทันที รู้สึกมึนงงทำอะไรไม่ถูกกับกลิ่นอายอันธพาลที่เวินสวินแสดงออกมาอย่างกะทันหัน

ในค่ำคืนฤดูร้อน อุณหภูมิสูงจนเกินพอดี ในพงหญ้าริมถนนไม่รู้ว่ามีกบซ่อนอยู่กี่ตัว ร้อง “อบ ๆ ๆ” ไม่หยุดหย่อน

สวี่ซิงหน้าแดงลามไปจนถึงเท้าท่ามกลางเสียงร้องหนวกหูนี้ อับอายจนเหงื่อผุดซึมเต็มหน้าผาก

เธออ้าปากตามสัญชาตญาณ ก่อนจะนึกขึ้นได้กะทันหันว่าตัวเองพูดไม่ได้ ไม่สนใจกระทั่งความกระดากอาย เบิกดวงตากวางทั้งสองข้าง ส่ายหน้าอย่างลนลาน ปฏิเสธความคิดคาดเดาเพ้อเจ้อไร้สาระของเวินสวิน

เธอไม่ได้คิดเรื่องแบบนั้นกับเขาสักหน่อย ในหัวของคนคนนี้ทำไมถึงมีแต่เรื่องสกปรกเต็มไปหมด!

ชายหนุ่มเพียงแค่หัวเราะเหยียดหยามออกมาเบา ๆ สายตาคู่นั้นดูเหมือนจะพบเห็นเรื่องพรรค์นี้มาจนชินชาแล้ว

สวี่ซิงกลัวว่าเขาจะเดินหนี มือหนึ่งจึงดึงเสื้อผ้าของเขาไว้ ส่วนอีกมือก็พิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว ร้อนใจจนปลายจมูกเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อใสประกาย