เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 1 พานพบครั้งแรก·ยัยใบ้น้อยกับหมาป่าเวินเหย่
เสียงดังกึกก้องแว่วมาจากอุโมงค์เบื้องหน้า เสียงประกาศประจำชานชาลาดังขึ้น “เรียนท่านผู้โดยสารทุกท่าน รถไฟขบวน G3258 จากเมืองเยียนเฉิงมุ่งหน้าสู่เจียงตูกำลังจะเข้าเทียบชานชาลา...”
สายลมยามเช้าพัดเส้นผมอ่อนนุ่มตรงหน้าผากของสวี่ซิงจนกระจาย โทรศัพท์มือถือของเธอสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าว่า “พ่อ”
สวี่ซิงเหม่อมองตัวอักษรสองตัวนั้น เม้มริมฝีปากแน่น ขอบตารื้นแดง
หนึ่งนาทีต่อมา สายตัดไปเอง หน้าจอแสดงสายที่ไม่ได้รับ 52 สาย
จากนั้นก็มีข้อความสั้นส่งเข้ามา เรียงต่อจากรายการก่อนหน้า
พ่อ: [สวี่ซิง นังตัวซวย รีบไสหัวกลับมาหาฉันเดี๋ยวนี้! แกมันก็ต่ำตมเหมือนแม่ที่ตายไปแล้วของแกนั่นแหละ! ถ้าไม่ใช่เพราะฉันรับเลี้ยงแกไว้ แกจะได้มีชีวิตรอดมาจนถึงป่านนี้ไหม?!]