ตอนที่ 114 ความหมายของการดิ้นรนกลับมา

ตอนที่ 114 ความหมายของการดิ้นรนกลับมา

กู้ชิงเหมียวเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงแผ่วเบาลง "ร้านอาหารเช้าของพี่คงไม่ต้องใช้คนเยอะหรอก แต่พี่อยากชวนพี่ใหญ่กับพี่รองมาร่วมทำด้วยกัน ชีวิตความเป็นอยู่ของพี่ใหญ่เป็นยังไงพวกเราก็รู้กันดี อาการป่วยของเสี่ยวเป่าก็..."

"พี่ใหญ่ไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากพวกเราเลย แต่พี่เขยใหญ่ขาพิการยังต้องไปรับจ้างแบกหามที่คลังธัญญาหารทุกวัน แบกหามแบบนั้นจะได้เงินสักกี่บาทกันเชียว พี่รองก็เหมือนกัน แม่สามีของพี่รองวันๆ เอาแต่ปาข้าวของกระแทกกระทั้นว่าหล่อนไม่มีลูก ถูกรังแกแค่ไหนก็ไม่เคยปริปากบ่น ยังดีที่พี่เขยรองดีกับหล่อน ก่อนหน้านี้พี่รองก็อยากจะมาช่วยงานที่โรงหมักซอส แต่ก็กลัวว่าจะมาสร้างความลำบากใจให้คนในบ้าน"

ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างพากันเงียบกริบ

กู้ชิงเย่ว์วางตะเกียบลง คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

หลิวเสวี่ยฟางยืนนิ่งอยู่ตรงธรณีประตู ไม่ขยับเขยื้อน

กู้ต้าซานจุดกล้องยาสูบ สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม

ม่านซุ่ยวางถ้วยน้ำลง ก้นถ้วยกระทบโต๊ะไม้ส่งเสียงดังกริ๊กเบาๆ "ได้สิคะ"

กู้ชิงเหมียวเงยหน้าขึ้นมอง "น้องสะใภ้ เธออย่าฝืนใจเพราะเห็นแก่หน้า..."