เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 115 พี่ทหารล้างจาน
พอม่านซุ่ยกินข้าวคำสุดท้ายเสร็จ เพิ่งจะวางตะเกียบลง ชามข้าวของหล่อนก็ถูกกู้ชิงเย่ว์หยิบยกไปทันที
หล่อนชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง
แววตาคู่นั้นมีความประหลาดใจ มีการตั้งคำถาม และมีความพึงพอใจปนอยู่ด้วย
ผู้ชายคนนี้ ยามอยู่ข้างนอกเป็นทหารหนุ่มหน้าตายเย็นชา ทว่าพอกลับมาบ้านกลับมือไม้อยู่ไม่สุข ขยันขันแข็ง หล่อนทำกับข้าวเขาก็ล้างจาน หล่อนคิดบัญชีเขาก็ช่วยยกของ ไม่เคยคิดแบ่งแยกหน้าที่ในบ้านว่าควรเป็นงานของผู้หญิงหรือผู้ชาย
ในยุคสมัยของหล่อน ผู้ชายที่ช่วยล้างจานมีอยู่ถมไป ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร
ทว่าในยุคสมัยนี้ ในหมู่บ้านชนบทแห่งนี้ ผู้ชายที่ยอมลุกขึ้นมาช่วยเก็บชามของภรรยาไปล้างให้ต่อหน้าคนทั้งครอบครัว คงมีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
"ผมล้างเองครับ"
เขาถือชามเดินตรงเข้าครัวไป สีหน้ายังคงนิ่งเฉยดั่งเดิม
หวังชุ่ยเจวียนแอบเอาเท้าเตะกู้ชิงซานใต้โต๊ะไปหนึ่งที