ตอนที่ 112 ตระเวนหาโรงงาน

ตอนที่ 112 ตระเวนหาโรงงาน

ผ่านเนื้อผ้าของเสื้อยืดแขนสั้น ปลายนิ้วของหล่อนสัมผัสได้ถึงแนวกล้ามเนื้อบริเวณเอวของเขาได้อย่างชัดเจน

ทันทีที่หล่อนคว้าจับไว้ กล้ามเนื้อแผ่นหลังของเขาก็พลันเกร็งแน่นขึ้นมาชั่วขณะ

ม่านซุ่ยคลายมือออก เปลี่ยนกลับไปจับสปริงใต้เบาะนั่งตามเดิม

ทว่าถนนขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ เศษหินทำให้ล้อรถกระดอนขึ้นลงไม่หยุด ร่างของหล่อนโยกคลอนไปมาบนเบาะหลัง จนต้องจำใจยื่นมือกลับไปคว้าจับชายเสื้อตรงเอวของเขาไว้อีกครั้ง

คราวนี้แผ่นหลังของเขาไม่ได้เกร็งแน่นแล้ว

หล่อนมองไม่เห็นสีหน้าของเขา ทว่าจังหวะการปั่นจักรยานของเขากลับราบรื่นและมั่นคงยิ่ง ราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าหล่อนจะต้องเอื้อมมือมาจับเขาอีกรอบ

"คุณแกล้งฉันใช่ไหมคะ" ม่านซุ่ยเอ่ยขึ้นมาจากด้านหลัง น้ำเสียงไม่ได้เป็นการคาดคั้น ทว่าหางเสียงที่ทอดสูงกลับเจือแววออดอ้อนระคนตัดพ้ออยู่กลายๆ

กู้ชิงเย่ว์ไม่ได้หันกลับมา เสียงทุ้มต่ำลอยแว่วมาจากด้านหน้า แฝงประกายขบขันที่ยากจะสังเกตเห็น "แกล้งอะไรครับ"

"แกล้งปั่นเร็วขนาดนี้ไงคะ"