ตอนที่ 90 ปลิวออกไปเหมือนขยะ

ตอนที่ 90 ปลิวออกไปเหมือนขยะ

ม่านซุ่ยจัดแจงงานในบ้านเรียบร้อยแล้ว ก็เข็นรถเข็นล้อเดียวมุ่งหน้าไปยังตำบล

ตอนที่เดินผ่านใต้ถุนกำแพงบ้านป้าจาง ป้าจางกำลังนั่งยองๆ ปอกกระเทียมอยู่ตรงนั้น พอเงยหน้าเห็นม่านซุ่ยเข็นรถที่บรรทุกโหลซอสมาเต็มคัน ตัวอักษร "โรงหมักซอสม่านเซียง" บนกระปุกซอสก็สว่างวาบจนทิ่มตาให้รู้สึกเจ็บแปลบ

หลังจากที่ต้องจ่ายเงินชดใช้ไปถึงแปดสิบหยวน บ้านของหล่อนก็แทบจะไม่มีเงินซื้อเกลือด้วยซ้ำ เวลาผัดกับข้าวต้องอาศัยกลิ่นและรสเค็มจากซีอิ๊วช่วยชูรสแทน

หล่อนไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด

ผู้น้อยกตัญญูและเคารพผู้หลักผู้ใหญ่ ถือเป็นเรื่องชอบธรรมตามธรรมชาติ

ถ้าม่านซุ่ยรู้จักเอาใจผู้ใหญ่ ยอมมอบสูตรให้หล่อนแต่แรก ให้ทุกคนได้ช่วยกันหาเงิน หล่อนจะต้องมาหมดเนื้อหมดตัวจนล้มละลายแบบนี้หรือ

ทั้งหมดเป็นเพราะนังเด็กม่านซุ่ยคนเดียวแท้ๆ

ม่านซุ่ยเข็นรถผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองหล่อนเลยสักนิด

ไม่ได้แกล้งทำเป็นไม่เห็น แต่ในหัวของม่านซุ่ยกำลังคำนวณอยู่ว่าหลังจากส่งของเสร็จแล้วจะต้องแวะไปดูลูกหมูที่บ้านพ่อตาของเฉิงว่านหลี่ และยังต้องไปรับลูกไก่อีก จึงไม่มีเวลาว่างมาเหลียวมองข้างทาง