ตอนที่ 89 ทิ้งชีวิตดีๆ นั่นแหละถึงจะโง่จริง

ตอนที่ 89 ทิ้งชีวิตดีๆ นั่นแหละถึงจะโง่จริง

"ตอนนั้นฉันอยากจะวิ่งเข้าไปฉีกปากพวกนั้นจะแย่ แต่พี่สะใภ้ใหญ่ห้ามไว้ก่อน พี่สะใภ้ใหญ่บอกว่าการฉีกปากคนมันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา การตบหน้าด้วยความจริงต่างหากถึงจะแก้ปัญหาได้ ต้องเอาความสามารถจริงๆ ไปฟาดหน้ากลับ มันเจ็บแสบกว่าการลงไม้ลงมือตั้งเยอะ"

"ฉันกู้ชิงเหมียวมีชีวิตมาสามสิบกว่าปี เรื่องอะไรบ้างล่ะที่ไม่เคยเจอ ไอ้คำพูดวนไปวนมาไม่กี่คำพวกนั้น คิดคำใหม่ๆ มาด่าฉันยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ"

ม่านซุ่ยวางตะเกียบลง มองหน้ากู้ชิงเหมียว "พี่สามคะ ชีวิตแต่งงานจะดีหรือร้าย มีความสุขหรือไม่ มีแต่ตัวเราเองเท่านั้นที่รู้ ใครอยากจะนินทาก็ปล่อยให้เขานินทาไปเถอะค่ะ รอให้ปลากระป๋องหมูอบของเราได้ขึ้นไปวางบนชั้นของสหกรณ์ก่อน ถึงตอนนั้นสิ่งที่พวกเขาจะพูดถึงคงไม่ใช่เรื่องไร้สาระพวกนี้อีกแล้วล่ะค่ะ"

กู้ชิงเหมียวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย "ม่านซุ่ย เธอพูดมีเหตุผล ดีหรือชั่วก็เป็นชีวิตของฉันเองทั้งนั้น"