ตอนที่ 91 กลิ่นชาเขียวจางๆ

ตอนที่ 91 กลิ่นชาเขียวจางๆ

สีหน้าของซุนเจี้ยนเย่พลันซีดเผือดลงทันตาเห็น

ริมฝีปากของเขาสั่นระริก มองสลับไปมาระหว่างใบหน้าที่เย็นเยียบราวกับจะแช่แข็งคนได้ของกู้ชิงเย่ว์ กับรอยยิ้มซ่อนดาบของม่านซุ่ย ถ้อยคำข่มขู่ที่จ่ออยู่ริมฝีปากถูกกลืนกลับลงคอไปจนหมดสิ้น

กู้ชิงเย่ว์ขยับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ซุนเจี้ยนเย่ก็ตกใจกลัวจนต้องก้าวถอยหลังรวดเดียวถึงสามก้าว ทรงตัวไม่อยู่จนก้นกระแทกลงไปนั่งจ้ำเบ้ากับพื้น

เขาพยุงตัวลุกขึ้นยืนพลางชี้นิ้วใส่ทั้งม่านซุ่ยและกู้ชิงเย่ว์ ริมฝีปากสั่นอยู่นานกว่าจะเค้นเสียงรอดไรฟันออกมาได้ "พวกแกคอยดูเถอะ!"

"ไสหัวไป"

กู้ชิงเย่ว์เอ่ยเสียงไม่ดังนัก ทว่าไอเย็นชาที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ ต่างพากันขยับถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

ซุนเจี้ยนเย่รีบวิ่งกระเสือกกระสนกลับไปที่รถเก๋ง ตอนเปิดประตูก้าวขึ้นรถยังสะดุดขาตัวเองจนซวดเซ ดูน่าสมเพชเหมือนสุนัขจรจัดที่โดนไล่ตีออกจากบ้าน