ตอนที่ 33 ยกย่องให้เป็นแม่ย่าเจ้าเตา

ตอนที่ 33 ยกย่องให้เป็นแม่ย่าเจ้าเตา

ม่านซุ่ยเร่งฝีเท้าก้าวเดินเร็วขึ้น จนกระทั่งเดินมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน มองเห็นแสงไฟในลานบ้านตัวเองแต่ไกล จึงค่อยชะลอฝีเท้าลง

เธอก้มมองซงกั่วในกระเป๋าเสื้อ เจ้าตัวเล็กหลับสนิทไปแล้ว

ม่านซุ่ยใช้นิ้วเขี่ยใบหูของมันเบาๆ เอ่ยเสียงแผ่ว "ถึงบ้านแล้วนะ อดทนหน่อย เดี๋ยวจะใส่ยาให้"

ตอนก้าวเข้าลานบ้าน เสี่ยวหยากำลังนั่งยองๆ ล้างผักอยู่ข้างบ่อน้ำ พอเห็นเธอกลับมาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที "พี่สะใภ้กลับมาเสียที ฟ้ามืดแล้วพี่ยังไม่กลับมา หนูเกือบจะออกไปตามแล้วนะคะเนี่ย! เอ๊ะ? ทำไมกระเป๋าเสื้อพี่ถึงป่องๆ ล่ะคะ?"

ม่านซุ่ยตอบส่งเดช "เก็บไข่ไก่ป่ามาได้สองสามฟองน่ะจ้ะ"

ดวงตาของเสี่ยวหยาเบิกกว้างเป็นประกาย "ไข่ไก่ป่าเหรอคะ? อยู่ไหนล่ะคะ? ขอดูหน่อยสิคะ!"

"แตกหมดแล้วจ้ะ"

"อ้าว?"

"พี่ถือไม่ระวัง หล่นแตกหมดเลย" ม่านซุ่ยตีหน้าตายแต่งเรื่องโกหก "อย่าดูเลย เสียดายเปล่าๆ บนเตามีน้ำร้อนไหมจ๊ะ? พี่จะล้างหน้าสักหน่อย"