ตอนที่ 32 ตัวเมียทั้งหมด กินเก่งกันทุกตัว

ตอนที่ 32 ตัวเมียทั้งหมด กินเก่งกันทุกตัว

ม่านซุ่ยกลับมาจากในตำบล เอารถเข็นจอดไว้ในลานบ้าน ดื่มน้ำเย็นไปสองอึก กำชับเสี่ยวหยาไว้สองสามคำ แล้วสะพายตะกร้าเดินขึ้นเขาไป

หวังชุ่ยเจวียนกำลังขัดไหผักกาดเค็มสุดที่รักอยู่ในห้องครัว ชะโงกหน้าออกมาตะโกนถาม "พี่สะใภ้ใหญ่เพิ่งกลับมาก็ขึ้นเขาอีกแล้วเหรอคะ? ไม่พักผ่อนสักหน่อยเหรอ?"

"ไม่ล่ะจ้ะ อาศัยช่วงที่ฟ้ายังไม่มืดไปดูว่ายังมีผลซานจาเหลืออยู่ไหม ถ้าโดนน้ำค้างแข็งกัดคงเน่าหมดเสียก่อน"

หวังชุ่ยเจวียนบ่นพึมพำ "พี่สะใภ้ใหญ่นี่แรงเยอะเหมือนวัวตัวผู้จริงๆ ฉันเองก็ต้องขยันบ้างแล้ว!"

พูดจบก็มุดหัวกลับเข้าห้องครัวไป

ม่านซุ่ยเดินออกจากหมู่บ้าน มุ่งหน้าไปตามทางเดินขึ้นเขาด้านหลัง พอเดินลึกเข้าไปในป่า มั่นใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น เธอก็ยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก ผิวปากส่งเสียงสั้นๆ ออกมาครั้งหนึ่ง

สิ้นเสียงผิวปาก บนกิ่งสนเหนือศีรษะก็มีเสียงขยับไหว ลูกสนลูกหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า ตกกระทบพื้นดินข้างเท้าของเธออย่างแม่นยำ