ตอนที่ 28 ใครใช้ประโยชน์ได้ดีก็ตกเป็นของคนนั้น

ตอนที่ 28 ใครใช้ประโยชน์ได้ดีก็ตกเป็นของคนนั้น

"อู่เว่ยจื่อ" ยายเฒ่าใบ้เด็ดผลสีแดงบนเถาวัลย์ออกมาวางใส่มือม่านซุ่ย "ที่ตรงนี้หน้าหนาวไม่หนาวจนตาย ใต้ดินมีน้ำอุ่น ตอไม้หน้าหนาวยังแตกยอดเขียว สัตว์ป่าที่รอดชีวิตในฤดูหนาวล้วนรู้จักที่นี่ หมูป่าหาอาหารหน้าหนาว ก็ชอบมาดุนดินแถวนี้"

ม่านซุ่ยเงยหน้ากวาดสายตามองรอบหนึ่ง

บนพื้นหิมะรอบแอ่งเขามีรอยเท้าอยู่เต็มไปหมดจริงๆ รอยกีบเท้าหมูป่า รอยเท้ากระต่าย และยังมีรอยเท้าเล็กๆ ถี่ๆ ดูคล้ายรอยเท้ากระรอก

ยายเฒ่าใบ้ชี้ไปที่ใต้ตอไม้อีกครั้ง "ของดีอยู่ข้างล่างนู่น"

ม่านซุ่ยมองตามทิศทางที่นางชี้ ปัดใบสนและหิมะข้างตอไม้ออก เผยให้เห็นท่อนไม้ผุแห้งท่อนหนึ่ง ด้านข้างของท่อนไม้มีเห็ดสีน้ำตาลเข้มหนาเตอะขึ้นเกาะแน่น หมวกเห็ดหนานุ่ม ลวดลายคมชัด อัดแน่นเบียดเสียดกันเป็นกลุ่ม ส่งกลิ่นหอมของเห็ดโชยคลุ้ง

"นี่คือเห็ดยเหวียนโม่" น้ำเสียงของยายเฒ่าใบ้ยังคงแหบแห้ง แต่นางพูดช้าลง คล้ายกลัวว่าม่านซุ่ยจะฟังไม่ถนัด "หน้าหนาวบนเขามีเห็ดที่โตได้แค่ชนิดนี้ชนิดเดียว เหมือนกับเห็ดหน้าหนาวที่เธอเคยเก็บก่อนหน้านี้ แต่นั่นดอกมันเล็ก ไม่ดกหนาเหมือนตรงนี้"