เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 ตัวยำนา
แมลงกู่สีแดงตัวนี้เมื่อเข้าใกล้สตรีคลุมหน้าสีดำ กลับทะลุการป้องกันขั้นก่อกำเนิดทารกของนางไปโดยไม่คาดคิด เข้าสู่ร่างกายของนางโดยตรง จากนั้นก็หายวับไป
ภาพนี้ทำให้เงาร่างสีแดงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย วันนี้นางรอมานานเหลือเกินแล้ว
ตรงกันข้าม ในที่สุดแววตาของสตรีคลุมหน้าสีดำก็เกิดความสั่นไหว รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง เมื่อนึกถึงสภาพร่างกายที่ผิดปกติในช่วงไม่กี่วันมานี้ สายตาของนางก็กวาดไปทางเงาร่างสีแดงนั้นราวกับดาบในพริบตา
“เจ้าได้ลงวิชาต้องห้ามกับข้าเจินจวิน!”
“ใช่แล้ว มิฉะนั้นเจ้ากิดหรือว่าข้าจะโง่ส่งตัวเองมาถึงประตูเช่นนี้? ช่างน่าขันเสียจริง อาจารย์ผู้ดีของข้า เจ้ายังจำคำที่เคยพูดกับข้าในตอนนั้นได้หรือไม่ คนเราน่ะ ยังไงก็ต้องเห็นแก่ตัวสักหน่อย เมื่อก่อนเจ้าเคยปฏิบัติต่อข้าอย่างไร ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าชดใช้คืนเป็นสองเท่า” สตรีผู้นั้นหัวเราะอย่างคลุ้มคลั่ง ดวงตาที่เผยออกนอกผ้าคลุมหน้าเต็มไปด้วยความสมใจ
“หึ เจ้าคิดว่าเพียงเรียนรู้วิชาต้องห้ามจอมปลอมเล็กน้อยนี้ก็ฆ่าข้าได้หรือ เจ้านี่ช่างไร้เดียงสานัก” พูดจบ สตรีคลุมหน้าสีดำเชิดหน้าขึ้นและยกมือออกอย่างเกรี้ยวกราด ในชุดแขนกว้างของนาง ผ้าไหมสีดำหลายสิบเส้นพุ่งฝ่าวายุออกมา มุ่งโจมตีใบหน้า ข้อศอก ตันเถียน เอวและท้องน้อยของเงาร่างสีแดงโดยตรง