เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 พลังคำสาป
“อ๊าก อ๊าก ข้าขอสาปแช่งให้พวกเจ้าไม่มีผู้ใดตายดีได้ สักวันหนึ่งทั้งสำนักนกเดียวดายจะต้องชดใช้เพื่อเรื่องนี้!” พอสตรีชุดแดงกล่าวจบ ลำแสงสีเขียวลำหนึ่งก็พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้าและเบ่งบานงดงามราวกับดอกไม้ไฟ
ในเวลาเดียวกัน เงาร่างของสตรีชุดแดงก็ค่อย ๆ สลายหายไปทีละเล็กทีละน้อย จนในที่สุดแม้แต่เศษผงธุลีเพียงนิดก็ไม่เหลือตกหล่น
และนี่คือราคาที่ต้องจ่ายเมื่อใช้พลังคำสาป หลังจากตายแล้วแม้แต่ดวงจิตก็ไม่เหลือ สายทางไปสู่ภพหน้าถูกตัดขาด เช่นนี้แล้วจะต้องมีความแค้นอันใหญ่หลวงเพียงใดจึงจะยอมใช้ท่าสุดท้ายของวิชาต้องห้าม
ในยามนั้น ณ ที่แห่งหนึ่งอันไกลโพ้นในโลกบำเพ็ญเซียน ภายในเมืองที่ซ่อนตัวอยู่ในหมอกหนา ผู้อาวุโสผมขาวผู้ยืนอยู่บนหอสูงลูบเคราอันยาวเบา ๆ สายตามองไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ แล้วพึมพำว่า “ที่สุดตัวแปรก็ปรากฏขึ้นแล้ว”
ทางด้านนี้ เมื่อพลังคำสาปตกลงมา ลำแสงสีเขียวเล็กหนึ่งเม็ดก็พุ่งผ่านหว่างคิ้วของหลินถงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดับสลายไร้ร่องรอย
ภายใต้ลำแสงสีเขียวเม็ดนี้ แม้แต่กลุ่มปราณสีขาวก็มิอาจขวางกั้นได้ หลินถงเพ่งสำรวจภายในตัวอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใด ๆ
ต่อจากนั้นคำพูดของกลุ่มปราณสีขาวก็ทำให้นางผ่อนคลายลงได้อย่างสิ้นเชิง ตอนนี้นางเป็นส่วนหนึ่งของสำนักนกเดียวดาย ย่อมอยู่ในขอบเขตของพลังคำสาปนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้