เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 รับสมัครศิษย์
“รับศิษย์หรือ?” หลินถงเอ่ยถามอย่างสงสัย เรื่องนี้นางเองก็ไม่ค่อยกระจ่างนัก เพราะมู่หรงเสวี่ยไม่เคยอยู่ในสำนักนกเดียวดาย เรื่องราวใหญ่เล็กในสำนักนกเดียวดายจึงไม่ถูกบรรยายไว้มากนักในหนังสือ ทำให้หลินถงมืดแปดด้านเช่นกัน
“ใช่ สำนักนกเดียวดายจะรับสมัครศิษย์ทุกสองปี สถานที่อยู่ที่ชายแดนระหว่างสำนักนกเดียวดายกับสำนักอสนีอัคคี คือเมืองเทียนเฟิง หากศิษย์พี่ ยินดี ก็ไปเที่ยวคลุกคลีกับศิษย์น้องได้” เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ กู๋โยวเอ๋อร์ไม่รู้คิดไปถึงสิ่งใด ดวงตาส่องประกาย กล่าวต่อ
“อีกทั้งช่วงนี้ของเมืองเทียนเฟิง ใบเมเปิลทั่วเมืองผลิบาน ทิวทัศน์นั้นงดงามยิ่งนัก ศิษย์พี่ไปชมด้วยกันได้ รับรองว่าไม่เสียเที่ยว อีกทั้งเรายังไปดื่มสุราปี้เฟิงที่หอสุราเทียนเฟิงได้อีก นอกจากนี้……” เมื่อพูดถึงสุราปี้เฟิง กู๋โยวเอ๋อร์อดแลบลิ้นเลียริมฝีปากสีชาดไม่ได้ ความตื่นเต้นในแววตาปิดไว้ไม่อยู่
พอดูก็รู้ว่าเป็นขี้เหล้า แต่หลินถงก็ยังขยับริมฝีปาก ฟังดูท่าจะไม่เลว
อีกทั้ง……สำนักอสนีอัคคี……
แววตาหลินถงเป็นประกายวูบหนึ่ง อย่างไรตอนนี้ยังห่างจากวันที่ยายแก่แม่มดออกจากฌานอีกนาน สู้ออกไปเที่ยวเล่นสักรอบเสียดีกว่า เพียงแต่ฝ่ายนั้นเกรงว่าจะไม่ยอมให้นางออกจากสำนักนกเดียวดายโดยง่าย