กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 239 เนื้อสัตว์ยักษ์มหัศจรรย์
หมั่งจื่อเพิ่งจะปล่อยเบาไปได้แค่ครึ่งเดียว กำลังโล่งสบายแท้ ๆ กลับต้องกลั้นเอาไว้กะทันหัน อัดอั้นจนหน้าตาบิดเบี้ยวดูทรมานอย่างยิ่ง
เขาเดินรัดเข็มขัดพลางมุ่งหน้ามาหาทุกคน พอได้ยินว่าพวกเขาจะชำแหละเจ้าสัตว์ยักษ์ตัวนี้ ก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ถูมืออย่างตื่นเต้นพลางกล่าว “ได้เลย ฉันมาช่วยอีกแรง สัตว์ตัวใหญ่โตขนาดนี้ ฉันยังไม่เคยลิ้มรสเลยจริง ๆ”
ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ทั้งหมดก็เริ่มลงมือทันที
อู๋จิ้นจือชักมีดพรานออกมา ทาบระยะบนท้องของแรดขนยาวครู่หนึ่ง ครั้นกะตำแหน่งได้แม่นยำก็แทงมีดเข้าไปหนึ่งที
หนังและเนื้อของสัตว์ยักษ์ตัวนี้หนาจนน่าตกใจ ยามคมมีดกรีดผ่านผิวหนังอันเหนียวแน่น ก็ส่งเสียงแหลมแสบแก้วหูคล้ายกับเสียงกรีดผ้าใบหนา ๆ