เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 232 ผู้เฒ่าเซี่ยสอนวิชา
ด้านนอกตู้โบกี้ ลมกรรโชกราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังเกรี้ยวกราด หอบเอาเกล็ดน้ำแข็งซัดกระหน่ำใส่แผ่นเหล็กอย่างแรงจนเกิดเสียง “เปรี๊ยะแปรี๊ยะ” ชวนเสียวฟัน
อุณหภูมิลดฮวบลงอย่างรวดเร็วภายในเวลาสั้น ๆ เพียงครึ่งชั่วโมง พายุหิมะบีบระยะการมองเห็นภายนอกเหลือไม่ถึงสิบกว่าเมตร บนกระจกหน้าต่างรถจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งหนาเตอะในพริบตา ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง
ทว่าภายในตู้โบกี้กลับเป็นอีกภาพหนึ่ง เตาเหล็กหล่อสองตัวกำลังลุกโชน ใส่ถ่านหินอัดไว้เต็มเปี่ยม อบมิติอันคับแคบให้อบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ
เหล่าหวังยกหม้อต้มเนื้อม้าควันกรุ่นเข้ามา ในนั้นใส่หัวไชเท้าหั่นฝอยกับเก๋ากี้ไม่กี่เม็ดที่อูลาเหรินให้มา
กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้ออบอวลไปทั่วตู้โบกี้ ขับไล่ความเหนื่อยล้าตลอดหลายวันมานี้จนหมดสิ้น
ศาสตราจารย์เซี่ยและศาสตราจารย์เฝิงเอนพิงอยู่บนที่นอน หน้ากากออกซิเจนถูกถอดออกแล้ว