เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 231 การต้อนรับอันโหดร้ายของเขตไร้ผู้คน
หลังจากรถกระเด้งกระดอนบนถนนลอนระนาดอยู่นานครึ่งค่อนวัน เสียงทึบหนักก็ดังขึ้นจากใต้ท้องรถบรรทุกคันหนึ่ง ตามด้วยตัวรถที่ยวบฮวบลงไปอย่างแรงจนแน่นิ่งไปโดยสิ้นเชิง
เกาเหล่าฉวนกดแตรสองครั้งเพื่อเตือนให้พวกเหวินซิ่วฟูที่อยู่ข้างหน้าหยุดรถ จากนั้นก็ลองเหยียบคันเร่งดูสองหน เครื่องยนต์ส่งเสียงหวีดคราง ล้อรถหมุนฟรีปัดไปมาอยู่ในโคลนเลน ยิ่งดิ้นก็ยิ่งจมลึก
“คันทางรถไฟข้างหน้าทรุด ด้านล่างมีแต่น้ำแข็งซ่อนกับโคลนเลน ใต้ท้องรถบรรทุกติดแน่นแล้ว ขืนฝืนขับต่อไปเพลากลางคงหักแน่” หลี่เซี่ยงเฉียนหมอบสังเกตการณ์อยู่ข้างตัวรถ สีหน้าดูไม่ดีนัก
เหวินซิ่วฟูผลักประตูรถกระโดดลงไป รองเท้าหัวโตเหยียบจมลงในน้ำโคลนกึ่งแข็งตัวที่มิดข้อเท้า เขาหันไปมองรถบรรทุกกับรถจี๊ปที่จอดสนิทอยู่ด้านหลังเหมือนกัน แล้วเอ่ยปากทันที “ไม่ต้องเปลืองแรงแล้ว เก็บรถเถอะ”