กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 229 ตาเหยี่ยว
เหวินซิ่วฟูพาคนเดินตรวจตราบริเวณรอบ ๆ อีกรอบ เมื่อไม่พบสิ่งผิดปกติใดอีก ก็ไม่ติดใจสงสัยต่อ
พายุลมและหิมะบนทะเลทรายโกบียังคงหนาวเหน็บเสียดกระดูก คราบเลือดและรอยเท้าที่ฝูงหมาป่าทิ้งไว้เมื่อคืนก่อนถูกลมทรายพัดกลบอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่มีสิ่งใดเคยเกิดขึ้นมาก่อน
พอกลับมาถึงค่ายพัก เกาเหล่าฉวนและเฉินชิ่งจู้กำลังช่วยกันเตรียมอาหารเย็น
พ่อครัวเหล่าหวังยกหม้อต้มเนื้อม้าที่มีควันกรุ่นเดินเข้ามา พอเห็นพวกเหวินซิ่วฟูกลับมาก็เอ่ยถามขึ้นลอย ๆ ว่า “พวกนายไปไหนกันมา?”
“ไปดูทางทิศที่ฝูงหมาป่าเข้าโจมตีเมื่อคืนมา”
เหวินซิ่วฟูเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “คนกลุ่มนั้นคิดจะไปซุ่มโจมตีพวกทหารบ้านที่คุ้มกันรถเพื่อชิงตัวคน เลยโดนพวกเราจัดการทิ้งไปหมดแล้ว”