กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 228 หนังสือหนังมนุษย์
ด้านนอกเต็นท์ ลมและหิมะยังคงพัดกระหน่ำเช่นเดิม
ทว่าท่ามกลางความมืดมิดในระยะไกล สายตาหลายคู่กำลังจ้องมองผ่านกล้องส่องทางไกล เขม้นมองไปยังทิศทางของค่ายพักอย่างไม่วางตา
“หัวหน้า พวกมันตอบสนองเร็วเกินไป”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นว่า “ตั้งแต่ฝูงหมาป่าโถมเข้าไปจนกระทั่งจัดการเรียบวุธ ใช้เวลาไม่ถึง 3 นาทีด้วยซ้ำ”
“อืม”
อีกเสียงหนึ่งตอบกลับอย่างราบเรียบ “เฝ้าดูต่อไป อย่าให้ไก่ตื่น”
“ครับ”
บนเลนส์ของกล้องส่องทางไกล สะท้อนแสงอัคคีริบหรี่ภายในค่ายพักออกมา
ส่วนเจ้าของสายตาเหล่านั้นกำลังซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางลมและหิมะ ราวกับภูตผีที่กำลังจับตาดูทั้งหมดนี้อยู่อย่างเงียบเชียบ