เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 161 สิ่งยักษ์ใต้แม่น้ำ
ไม่ต้องไปสนใจอู๋จิ้นจือ บาดแผลของเขาไม่ได้สาหัสอะไร ที่หมดสติไปเป็นผลมาจากการสำลักน้ำและสมองได้รับการกระทบกระเทือน
“พี่ฟูหาท่อนไม้ตรง ๆ สักสามอัน ยาวพอ ๆ กับท่อนแขนล่างของพี่ลู่ เหลาตกแต่งสักหน่อย ให้ท่อนไม้แนบชิดกับรูปแขนให้มากที่สุดนะ” อูลาเหรินสั่งการเสร็จก็เริ่มจัดกระดูกให้ลู่เหวินติ้ง
ก่อนอื่นใช้เข็มเงินแทงลงบนจุดระงับความรู้สึกของเขา เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรงขณะจัดกระดูกในอีกประเดี๋ยว แน่นอนว่าการสะกัดจุดระงับความรู้สึกไม่เหมือนกับยาชา ไม่อาจปิดกั้นความเจ็บปวดได้ทั้งหมด ทำได้เพียงบรรเทาเท่านั้น ที่นี่ไม่มียาชา ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แม้แพทย์แผนจีนจะมีตัวยาชา ทว่าวัตถุดิบหลายอย่างของยาชาหม่าฝู่ทางอูลาเหรินไม่มี ทำได้เพียงใช้เข็มเงินแก้ขัดไปก่อน