กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 162 สิ่งมีชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์
“เวรเอ๊ย ตัวอะไรวะ” เหวินซิ่วฟูรับตัวอูลาเหรินไว้ ให้เธอนั่งลงบนที่นอน ในมือพลันปรากฏปืน AKM ขึ้นมา เขายัดเจ้าลิงน้อยบนโต๊ะใส่อ้อมอกอูลาเหริน แล้วผลักหน้าต่างตู้รถไฟไปข้างหน้า ชะโงกมองออกไปข้างนอก
เห็นเพียงเงาดำร่างยักษ์คล้ายจระเข้ตัวหนึ่งคลานไปยังอีกด้านของตู้รถไฟ “โคร่ม” มันพุ่งชนตู้รถไฟอีกครั้ง เคราะห์ดีที่ตู้รถไฟตู้นี้ดัดแปลงมาจากตู้โดยสารเตียงนอนชั้นนุ่มแบบ 22 มีความยาว 23 เมตรเศษ แม้จะถอดล้อและชิ้นส่วนล้อออกไปแล้ว แต่น้ำหนักปัจจุบันก็ยังมีมากกว่า 40 ตัน เจ้าตัวข้างล่างนี้ทำได้เพียงชนให้ตู้รถไฟสั่นไหวเล็กน้อย คิดจะชนให้พลิกคว่ำนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด