เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 29 ออกเดินทางลงใต้
ก่อนรถไฟออกหนึ่งชั่วโมงผมก็กินข้าวในมิติจนอิ่มล่วงหน้า เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วไปรอขึ้นรถที่สถานี เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งรถไฟในยุคนี้ ไปรอแต่เนิ่น ๆ หน่อยจะดีกว่า จะได้ไม่เกิดเรื่องไม่คาดคิด
ผลปรากฏว่ามีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นจริง ๆ รถไฟล่าช้า รถไฟรอบ 4:00 น. แต่กลับต้องทนนั่งรอที่สถานีจนเกือบ 7:00 น. ถึงได้ขึ้นรถ ฟ้าสว่างโร่แล้ว ยังดีที่ก่อนขึ้นรถได้เอากล่องข้าวสวยกับหมูตุ๋นซีอิ๊วใส่ไว้ในเป้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นพอขึ้นรถไปมีแต่ผู้คนคงไม่สะดวกที่จะหยิบของออกมาจากมิติ
ผมเบียดเสียดตามฝูงชนขึ้นมาบนรถไฟ หาที่นั่งของตัวเองจนเจอ แล้วยกของขึ้นไปวางบนชั้นวางสัมภาระ ทวนยาวเก็บไว้ในมิติแล้ว ขืนทำหายไปคงได้หงุดหงิดใจแน่ บนตัวพกแค่ปืนพก APS กระบอกเดียวซ่อนไว้ในอกเสื้อ หนังหมาป่ากับเป้วางอยู่บนชั้นวางสัมภาระ กล่องข้าวกับกระติกน้ำทหารวางไว้บนโต๊ะตัวเล็ก รอให้รถไฟแล่นก่อนแล้วค่อยกินก็แล้วกัน