บทที่ 59

บทที่ 59

ท่านปู่ลู่ทรงหยุดเว้นช่วงค่อนข้างนาน ซืออวี่สังเกตเห็นสายตาของเขาจดจ่อแน่วแน่ลงบนริมฝีปากของเธอ นิ้วโป้งอุ่นร้อนลูบไล้ไปมาบนกลีบปากราวกับกำลังพิจารณาเล่นสนุกกับของเล่นโบราณล้ำค่าชิ้นหนึ่ง ส่งผลให้เธอเกิดความรู้สึกเข้าใจผิดขึ้นมาอย่างประหลาดคล้ายกับตนเองกำลังถูกผู้ล่าจ้องเขม็งมองอยู่

โชคยังดีที่สวี่ชิงหวานไม่ใช่คนอยู่นิ่งสงบ เธอดิ้นรนสุดกำลังพยายามสะบัดตัวให้หลุดพ้นจากการพันธนาการของบอดี้การ์ด พร้อมกับเปล่งเสียงสั่นเครือพยายามกลบเกลื่อนความตื่นตระหนก ตะโกนเรียกซืออวี่ว่า: "ซืออวี่ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย เธอกล่าวบอกให้เพื่อนของเธอปล่อยฉันเถอะนะ ที่นี่คือรอบปฐมทัศน์นะ ถ้าหากมีใครมาเห็นเข้าจะดูไม่ดีเอาเอาเสียเลย..."

เธอลืมเลือนไปเสียสนิทว่าตนเองเป็นฝ่ายเริ่มต้นคิดอุบายเล่ห์เหลี่ยมก่อน แอบสะกดรอยตามซืออวี่มาจนถึงสถานที่แห่งนี้ด้วยความตั้งใจจะขุดคุ้ยหาจุดอ่อนหลักฐาน มัวแต่แอบภาวนาในใจว่าขอให้ซืออวี่มีความลับชั่วร้ายบางอย่างที่เปิดเผยไม่ได้ เพื่อที่เธอจะได้ฉวยโอกาสนำเอาหลักฐานชิ้นนั้นมาเล่นงานขยายผลให้เป็นเรื่องใหญ่โต

ทว่าในยามนี้กลับพูดจาอวดอ้างคุณธรรมราวกับตนเองสูงส่ง ราวกับพฤติกรรมลับๆ ล่อๆ เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยอย่างนั้นแหละ