บทที่ 60

## บทที่ 60

ฮันเถียนเถียนยังคงมีความตั้งใจอยากจะซักถามเซ้าซี้ต่อ ทว่าภาพยนตร์ก็เดินทางมาถึงฉากจบลงเสียก่อน แสงไฟภายในฮอลล์สว่างวาบขึ้นมา เธอจึงจำต้องระงับความสงสัยเอาไว้ในใจ นั่งสงบเสี่ยมอยู่กับที่เพื่อรับฟังผู้กำกับเหลียงก้าวขึ้นสู่เวทีกล่าวแบ่งปันเรื่องราวสนุกสนานเบื้องหลังกองถ่ายให้บรรดาแฟนคลับได้รับฟัง

"ซืออวี่ เลิกเหม่อลอยได้แล้ว เดี๋ยวช่วงต่อไปมีกิจกรรมปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับ เธอย่อมต้องปรับสภาพอารมณ์ให้พร้อมอยู่เสมอนะ" เธอเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเจือความกังวล

ในตอนนี้สภาวะจิตใจของซืออวี่ตกอยู่ในโหมดหูทวนลมอย่างสมบูรณ์แบบ แม้ว่าตัวจะนั่งอยู่ตรงนี้แต่จิตวิญญาณกลับล่องลอยเตลิดเปิดเปิงไปไกลโพ้นแล้ว สองตาเหม่อลอยจ้องเขม็งมองพื้นพรมเบื้องล่างโดยไม่รับรู้เลยว่าผู้กำกับเหลียงกำลังพูดกล่าวถึงเรื่องใดอยู่ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการที่ผู้กำกับเจาะจงเอ่ยชื่อเรียกเธอเพื่อกล่าวชื่นชมในความอัจฉริยะและความพยายาม ดังนั้นในจังหวะที่ผู้กำกับเอ่ยปากเชื้อเชิญให้นักแสดงนำทั้งหมดก้าวขึ้นสู่เวที มีเพียงซืออวี่คนเดียวที่ยังคงนั่งนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน