บทที่ 16

บทที่ 16

ซืออวี้รู้สึกใจคอไม่ดีในขณะที่มองดูรถยนต์แล่นมุ่งหน้าออกไปยังเขตก่อสร้างชานเมืองจียงเฉิง ยิ่งเดินทางก็ยิ่งเปลี่ยวร้างห่างไกลผู้คน หากไม่ใช่เพราะมันเลี้ยวหักมุมพเข้าไปในกลุ่มวิลล่าหรูหราแห่งหนึ่งเสียก่อน ซืออวี้คงนึกสงสัยไปแล้วว่าหลู่ซิงโจวกำลังจะหลอกเธอไปขายทิ้งเสียด้วยซ้ำ

"สีหน้าแบบนั้นของเธอคืออะไรกัน?" หลู่ซิงโจวพาเธอมาถึงหน้าวิลล่าสไตล์เรโทรยุโรปหลังที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เมื่อหันกลับมาเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนใจของซืออวี้จึงเอ่ยถามขึ้น

ซืออวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยกระซิบเบาๆ ว่า: "การกักขังหน่วงเหนี่ยวเป็นสิ่งที่ไม่ควรสนับสนุนนะคะ..."

บรรยากาศการเดินทางมาตลอดทางทำให้ซืออวี้รู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงอย่างแท้จริง คนธรรมดาที่ไหนจะสามารถครอบครองกองกำลังบอดี้การ์ดมืออาชีพกลุ่มใหญ่ขนาดนี้ได้เล่า ไม่ต้องเอ่ยถึงบ้านวิลล่าหรูหราเหล่านี้เลย ซืออวี้เคยได้ยินอวี๋หลิงนั่งเม้าท์มอยให้ฟังว่าที่ดินแถบนี้คือ "ย่านผู้ทรงอิทธิพลและชนชั้นสูง" ตัวจริงเสียงจริงของจียงเฉิง ไม่ใช่แค่มีเงินอย่างเดียวก็จะหาซื้อครอบครองได้ หลู่ซิงโจวพาเธอมายังสถานที่ระดับนี้ ไม่แปลกเลยที่ซืออวี้จะคิดระแวงไปต่างๆ นานา เพราะสถานที่แบบนี้ไม่อนุญาตให้เข้าออกตามอำเภอใจ หากเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นมา เธอคงร้องเรียนฟ้าดินไม่ไหว ไร้ซึ่งความรู้สึกปลอดภัยเอาเสียเลย