บทที่ 133: ฝุ่นจาง เหตุการณ์สงบ

บทที่ 133: ฝุ่นจาง เหตุการณ์สงบ

แรงปะทะส่วนใหญ่ถูกค่ายกลสลายไปจนหมด

แต่สิ่งที่ต้องแลกคือ—

“พรวด—”

เฟิ่งหลีเยวียนกระอักเลือดออกมาคำโต สีหน้าซีดเผือดลงในพริบตา ลมหายใจอ่อนระโหยจนถึงขีดสุด

โลหิตแก่นแท้พร่อง เส้นชีพจรวิญญาณขาดสะบั้น จิตวิญญาณแทบแตกสลาย ร่างทั้งร่างราวกับถุงผ้าที่ถูกเลาะกระดูกออก เขาทรุดกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง แม้แต่ลมหายใจก็แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

เฟิ่งหมิงหลวนขดตัวอยู่ใต้ร่างปู่ แม้ถูกแรงสั่นสะเทือนกระแทกจนบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก ภาพสยดสยองตรงหน้าทำให้นางตัวสั่นเทา น้ำตาไหลพรั่งพรูราวกับไข่มุกขาดสาย สะอึกสะอื้นจนพูดไม่เป็นประโยค