บทที่ 132: การระเบิดครั้งใหญ่

บทที่ 132: การระเบิดครั้งใหญ่

เสียงบ่นอย่างเยาว์วัยแต่เปี่ยมด้วยไอสังหารของสือฉีกวงยังคงก้องสะท้อน เฟิ่งหลีเยวียนซึ่งลอยอยู่กลางอากาศพลันได้สติกลับมาก่อน

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตา เขารีบกล่าวว่า “สหายน้อยโปรดระงับโทสะ! คนทั้งสองคิดจะชิงเพลิงที่เจ้าใช้พำนัก ข้ากำลังขัดขวางพวกมันแทนเจ้าอยู่!”

ภายในส่วนลึกของลาวา หนานกงชิงเยว่ได้ยินดังนั้นก็อดกลอกตามิได้—โจรตะโกนจับโจร ช่างหน้าด้านไร้ยางอายเสียจริง

โชคดีที่สือฉีกวงมิใช่คนโง่

ความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของโลกภายนอกตลอดระยะเวลากว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขามองออกอย่างทะลุปรุโปร่งนานแล้ว

“วาจาสวยหรูแต่ไร้ความจริงใจ”