บทที่ 123: ความแค้นคือความยึดติด ความเสียใจคือความยึดติด เช่นนั้น—ความรักเล่า?

บทที่ 123: ความแค้นคือความยึดติด ความเสียใจคือความยึดติด เช่นนั้น—ความรักเล่า?

ก่อนที่นางจะตัดสินใจร่วมอภิรมย์ฉันคู่รักกับหานจือเวยในค่ำคืนนี้ ระบบไถ่บาปก็ได้จัดการทุกอย่างไว้แล้ว นั่นคือดวงวิญญาณของเด็กถูกนำเข้าสู่ครรภ์ของนางโดยตรง เพียงรอให้คนทั้งสองร่วมสัมพันธ์จนโลหิตแก่นแท้หลอมรวมกัน ดวงวิญญาณนั้นก็จะหลอมรวมเข้ากับร่างกายที่ถือกำเนิดใหม่ กลายเป็นทารกที่สมบูรณ์

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ภายใต้ฝ่ามือของหานจือเวยและภายในท้องน้อยของนางในยามนี้ นอกจากเด็กคนเดิมแล้ว ยังมีสายเลือดของเขาอยู่ด้วย

ดังนั้นยามที่สติของนางเลือนรางเมื่อครู่ นางจึงดึงมือของเขามาทาบบนท้องน้อยโดยไม่รู้ตัว—เพราะดวงวิญญาณของเด็กอยู่ในร่างกายนางมาตั้งแต่แรก

สิ่งที่เขาลูบคลำมาตลอด ก็คือลูกของเขาเอง