บทที่ 88: ราชวงศ์ชางหลิง

บทที่ 88: ราชวงศ์ชางหลิง

ต่อให้นางถูกใจใครจริง ๆ ก็คงตั้งบททดสอบซ้อนแล้วซ้อนเล่า คอยดึงเชือกไปมา ครั้นความสดใหม่หมดสิ้น ก็จะหันหลังจากไปโดยไม่อาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย

ทว่าบัดนี้ความทรงจำจากสองชาติภพกลับคืนมาแล้ว นางย่อมไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสาที่ทำสิ่งใดเพียงเพราะหวั่นไหวชั่วขณะอีกต่อไป

หนานกงชิงเยว่รู้ดียิ่งกว่าใครว่า หานจือเวยมีความหมายต่อนางเช่นไร

เพราะเหตุนี้ นางจึงยิ่งเข้าใจว่าเมื่อใดควรลงมืออย่างเด็ดขาด และเมื่อใดควรวางท่าทีสงวนตัวแต่พอเหมาะ

ที่สำคัญกว่านั้น นางจะไม่สั่นคลอนหรือถอยหนีเพราะท่าทีของผู้อื่นอีก แม้ว่า “ผู้อื่น” ผู้นั้นจะเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของนาง หนานกงฉงก็ตาม

ทว่าในสายตาของผู้คน ความเป็นฝ่ายรุกอย่างตรงไปตรงมาแทบไม่ปิดบังของนาง ยังคงดูเกินขอบเขตอยู่ดี