บทที่ 86: หนานกงฉง

บทที่ 86: หนานกงฉง

เมื่อรู้ว่าจางกุ้ยฮวาพ้นโทษประหาร ในที่สุดแผ่นหลังที่เกร็งแน่นของหลี่ต้าหยาก็ทรุดลง พร้อมผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด

แม้มารดาจะลำเอียงเข้าข้างพี่ชายและปฏิบัติต่อนางอย่างโหดร้าย จนทำให้นางเจ็บช้ำจนหัวใจด้านชาไปนานแล้ว ทว่าถึงอย่างไร นั่นก็ยังเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูนางมาสิบห้าปี

หากต้องมองอีกฝ่ายถูกผลักขึ้นลานประหารต่อหน้าต่อตา อย่างไรนางก็ทำไม่ลง

บัดนี้ถูกตัดสินจำคุกเพียงหกปี ไม่ใช่ทั้งโทษประหารหรือการเนรเทศ นับเป็นความเมตตาใหญ่หลวงจากหนานกงชิงเยว่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่นางซึ่งเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดก็ยังได้รับการอภัยโทษ จะมีสิ่งใดให้นางกล้ากล่าวว่าไม่พอใจอีก?

ความซาบซึ้งเต็มอกไม่มีที่ระบาย นางจึงอาสาไปห้องครัวทำไข่ตุ๋นหนึ่งชาม