บทที่ 65: “งดงามดุจหยกบนมงกุฎ สง่างามราวเซียนสวรรค์!”

บทที่ 65: “งดงามดุจหยกบนมงกุฎ สง่างามราวเซียนสวรรค์!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเด็กสาวก็ยิ่งสะเทือนใจ น้ำเสียงเจือสะอื้นเล็กน้อย “พี่หาน นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ท่านช่วยชีวิตข้าไว้ ข้า...ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าควรตอบแทนท่านอย่างไร สิ่งใดที่ตระกูลหนานกงมี ขอเพียงท่านต้องการ ข้าจะไม่ตระหนี่เด็ดขาด!”

หานจือเวยส่ายหน้า “ไม่จำเป็นต้องทำถึงเพียงนั้น”

ทว่าหนานกงชิงเยว่กลับคว้ามือของเขาไว้ ดวงตาคลอหยาดน้ำมองมา “ต้องตอบแทนสิ พี่หาน หากไม่อาจตอบแทนบุญคุณครั้งนี้ได้ ชั่วชีวิตของข้าคงไม่อาจสงบใจ”

หานจือเวยชะงักไปเล็กน้อย

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

แต่ก่อนหนานกงชิงเยว่ไม่ใช่คนเช่นนี้