กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 36: งดงามสะกดใจ
ทันทีที่ผู้ดูแลหลี่เห็นก้อนขนสีเงินยวง ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง รีบก้าวเข้าไปต้อนรับ พลางค้อมเอวต่ำยิ่งกว่าตอนคารวะหานจือเวยเมื่อครู่เสียอีก
“โอ้ คุณหนูชุ่ยเวย!”
ผู้ดูแลหลี่มีสีหน้าหวาดหวั่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “คุณหนูมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เป็นความสะเพร่าของบ่าวเอง คาดไม่ถึงว่าคุณหนูกำลังพักผ่อนอยู่ในห้องนี้ด้วย!”
เขากล่าวไปพลางลอบคร่ำครวญในใจ
ปกติชุ่ยเวยมักรับประทานอาหารร่วมกับคุณหนูรอง เครื่องกินเครื่องใช้ล้วนจัดเตรียมไว้เป็นการเฉพาะ แม้แต่อาหารในแต่ละวันก็ยังปรุงแยกต่างหากจากครัวเล็กในเรือนของคุณหนูรอง
วันนี้เขาคิดว่าคุณชายหานจะรับประทานเพียงผู้เดียว จึงไม่ได้จัดเตรียมส่วนของชุ่ยเวยไว้เลย
นับเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่โดยแท้