บทที่ 25: ร่วมเตียงเคียงหมอน

บทที่ 25: ร่วมเตียงเคียงหมอน

หลังเซียวเยี่ยนเฉินเอนกายลงเรียบร้อยแล้ว หนานกงชิงเยว่จึงเอ่ยเสียงเบา “ข้าจะนอนด้านใน เจ้านอนด้านนอก ห้ามล้ำเส้นเด็ดขาด มิฉะนั้นข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”

น้ำเสียงช่วงท้ายยกสูงขึ้นเล็กน้อย แฝงความเอาแต่ใจอยู่หลายส่วน ปลายนิ้วยังหยอกเย้าด้วยการหยิกเนื้อนุ่มตรงเอวเขาเบา ๆ แม้ไม่ได้ออกแรงมาก ทว่าก็เพียงพอให้หัวใจคนสั่นสะท้าน

เสียงถอนหายใจต่ำ ๆ อย่างจนใจหลุดออกจากลำคอของเซียวเยี่ยนเฉิน เขามองท่าทางน่ารักราวกับเผชิญศัตรูตัวฉกาจของนาง ซึ่งระแวดระวังเขายิ่งกว่าระวังโจร จึงได้แต่ลดน้ำเสียงลงแล้วปลอบโยนว่า “ข้ารู้แล้ว ชิงชิง”