บทที่ 24: “การบุกยามค่ำคืน”

บทที่ 24: “การบุกยามค่ำคืน”

แสงจันทร์เย็นเยียบสาดผ่านกรอบหน้าต่างเข้ามา ตกกระทบบนร่างของหนานกงชิงเยว่ ราวกับเป็นตัวชักนำไร้รูปร่างที่ค่อย ๆ ปลุกกระแสมืดซึ่งหลับใหลอยู่ในกายนางมานาน

คืนจันทร์เพ็ญ

ผลข้างเคียงของกายาอสูรเสน่หามาถึงตามกำหนด

ความร้อนรุ่มค่อย ๆ ลอยขึ้นจากส่วนลึกของท้องน้อย ราวกับมีบางสิ่งกำลังตื่นขึ้นในสายเลือด ร้องเรียกและปรารถนาอย่างตะกละตะกลาม—ปรารถนาแก่นพลังชีวิตของบุรุษ ปรารถนาพลังหยางอันแข็งแกร่งมาเติมเต็มความว่างเปล่าภายในกาย

ความรู้สึกนั้นราวกับมดนับหมื่นกัดแทะกระดูก ความซาบซ่านและร้อนรุ่มประสานกัน ก่อนแผ่ลามไปตามกระดูกสันหลังจนถึงแขนขาและกระดูกทั่วร่าง