บทที่ 26: แรงช่วยจากชุ่ยเวย

บทที่ 26: แรงช่วยจากชุ่ยเวย

เซียวเยี่ยนเฉินย่อมทำตามนาง แม้จะรับประทานอาหารเช้ามาแล้ว เขาก็ยังเต็มใจมานั่งเป็นเพื่อนนางด้วยความยินดี

อาหารมื้อเช้าผ่านไปอย่างอบอุ่นและผ่อนคลาย

หลังอาหาร เซียวเยี่ยนเฉินลุกขึ้นกล่าวลา

เขาจำต้องกลับไปปิดด่านฝึกตนอย่างหนัก พยายามสร้างรากฐานให้ได้โดยเร็ว เพื่อจะได้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมและมารับนางเข้าจวนอย่างสง่าผ่าเผย

หนานกงชิงเยว่พาชุ่ยเวยน้อยไปส่งเขาถึงหน้าประตูจวน

สายลมอ่อนพัดผ่านกระดิ่งลมตรงชายคา เกิดเป็นเสียงแผ่วใสกังวาน

นางหยุดยืนอยู่หน้าแท่นหิน เงยหน้าขึ้นกำชับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “พี่เยี่ยนเฉิน เดินทางระวังตัวด้วย”