กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: ไม่อาจแยกจากกัน
โอ๊ยตาย!
เหตุใดจิตใจของนางจึงไม่หนักแน่นเอาเสียเลย?
เหตุใดจึงปล่อยให้สัญชาตญาณของกายามรรคาครอบงำความคิดได้?
นั่นเป็นแผนการ ‘แสร้งปล่อยเพื่อจับ’ ที่นางวางไว้อย่างพิถีพิถันแท้ ๆ แต่สุดท้ายกลับทนต่อไปไม่ไหวเสียเอง แถมยังถูกคนอื่นทำให้สลบแล้วอุ้มกลับไปวางบนเตียงอีก?
น่าอับอายเกินไปแล้ว!
【เซียวเยี่ยนเฉิน...ค้นพบกายาของข้าแล้วหรือ?】
หนานกงชิงเยว่ถามอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย,【เขามีปฏิกิริยาเช่นไร?】
ระบบลิขิตสวรรค์กล่าวอย่างอารมณ์ดีว่า,【ใช่แล้ว โฮสต์! เขาค้นพบแล้ว~ แต่ดูเหมือนเขาจะยินดีอย่างยิ่ง อีกทั้งยังนั่งมองโฮสต์อยู่ข้างเตียงเป็นเวลานานแสนนาน จนใกล้รุ่งสางจึงค่อย ๆ จากห้องไป โดยไม่ทำให้ผู้ใดรู้ตัว อ้อ จริงสิ—】