กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 14: ชิงชิง คำมั่นสัญญา และการกลับบ้าน
แววตาของเซียวเยี่ยนเฉินหม่นลงเล็กน้อย ความไม่พอใจที่ยากจะสังเกตเห็นวาบผ่าน น้ำเสียงเองก็เย็นชาขึ้นหลายส่วน: “เจ้าอยากจากข้ามากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
หนานกงชิงเยว่รีบส่ายหน้า ปลายนิ้วบิดชายแขนเสื้อแน่น สีหน้าคล้ายอยากกล่าวสิ่งใดแต่ก็ลังเล: “ย่อมมิใช่ เพียงแต่พี่เยี่ยนเฉินคงเฝ้าอยู่ข้างกายข้าตลอดเวลาไม่ได้ ท่านย่อมมีเวลาต้องออกไปข้างนอก หากยามนั้นข้าต้องการท่านพอดี แต่ท่านกลับไม่อยู่ข้างกาย ข้า...ข้าควรทำเช่นไร?”
ภาพท่าทางเย้ายวนสะกดวิญญาณของนางเมื่อคืนพลันผุดขึ้นในห้วงความคิดของเซียวเยี่ยนเฉิน ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า หากยามนั้นเขาไม่อยู่ข้างกายนาง และข้างกายนางยังมีบุรุษอื่นอีกคน...