เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ลั่วเหอผู้ขี่เทพมังกรหยก
ลั่วเหอยืนอยู่บนที่สูงทอดสายตามองลงไป ฝูงสัตว์ร้ายมหาศาลดุจกระแสน้ำกำลังโหมซัดทั่วทั้งทุ่งหิมะ
ตึง ตึง ตึง——
ผืนดินสั่นสะเทือนตามคลื่นสัตว์ เกล็ดหิมะโปรยสีขาวโพลนรบกวนทัศนวิสัย ข้างหูมีเพียงเสียงครืนครั่นดุจกลองศึกคำรามกึกก้อง
เสวี่ยเสวี่ยยืนอยู่ข้างลั่วเหอ ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล มือเล็กที่ประสานอยู่หน้าอกกำแน่นอย่างเงียบ ๆ
“ไม่ต้องตื่นเต้น แค่คลื่นสัตว์เท่านั้น” ลั่วเหอปลอบด้วยน้ำเสียงของคนมีประสบการณ์ “เป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อย”
เสวี่ยเสวี่ยชะงักไปเล็กน้อย
“อิ๋ว…” (คลื่นสัตว์ พบเห็นได้บ่อยงั้นเหรอ)
“ฉันเจอมาสองสามครั้งแล้ว ตอนนั้นเธอยังไม่ได้เข้าทีมด้วยซ้ำ…” พูดถึงตรงนี้ ลั่วเหอก็หยุดชะงัก
นี่ไม่ได้หมายความว่าฉันเป็นเจ้าคนซวยตัวพ่อหรอกหรือ