เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 ทิวเขาหิมะใหญ่ทั้งผืนวุ่นวายราวกับหม้อโจ๊ก
หุบเขาปราณพิษ
ภายในถ้ำอันมืดสลัว มีพืชสปอร์รูปร่างประหลาดขึ้นอยู่ แสงเรืองรองสีเขียวสดส่องให้เห็นไอพิษสีเทาที่ดูคล้ายมีคล้ายไม่มี
ต้นไม้โบราณขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ริมสระน้ำแข็งสีน้ำเงินเข้ม มันตายแห้งไปแล้ว และเสียงร้องของสัตว์กินซากก็ดังขึ้นเป็นระยะจากบริเวณรากไม้
ที่นี่ถูกปกคลุมด้วยไอพิษจำนวนมาก สัตว์อสูรที่หลงเข้ามาจะกลายเป็นศพแห้งในชั่วพริบตา ศพเหล่านั้นยังช่วยเพิ่มความเข้มข้นของไอพิษ ทำให้สภาพแวดล้อมยิ่งอันตรายขึ้น
มีเพียงผู้ย่อยสลายจำนวนน้อยเท่านั้นที่อยู่ร่วมกับไอพิษได้ พวกมันย่อยสลายเนื้อเน่าเหลือไว้เพียงกระดูก รอบต้นไม้โบราณที่ตายแห้งจึงเต็มไปด้วยกองกระดูกขาว
กิ่งไม้แห้งของต้นไม้โบราณยื่นไปทางสระน้ำแข็งดุจนิ้วมือแห้งเหี่ยว ราวกับคนที่กำลังจะตายเพราะความกระหายยื่นมือขอร้องไปทางน้ำพุ ทว่ามันยังห่างจากสระน้ำแข็งถึงสามฉื่อ
สระน้ำแข็งแผ่ไอเย็นออกมา ธารน้ำแข็งเย็นยะเยือกไหลวนอยู่ชั้นหนึ่ง เปล่งประกายแสงสีฟ้าอ่อน แสงเหล่านี้เกิดจากผืนน้ำสะท้อนก้อนน้ำแข็งที่อยู่ก้นสระน้ำแข็ง
ใต้ธารน้ำแข็งลงไปตรงก้นสระน้ำแข็ง มีก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมาก้อนหนึ่ง และใต้ก้อนน้ำแข็งลงไปในน้ำลึกอันมืดมิด ราวกับมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งถูกผนึกอยู่ในน้ำแข็ง
กึก—