เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 คุณเรียกสิ่งนี้ว่าเต่าน้ำงั้นหรือ?!
มังกรยักษ์เหมันต์โบกปีกกระดูกคู่ ทะยานสูงอยู่ใต้ม่านสวรรค์ เปลวเพลิงเย็นเยียบลุกวูบไหวในเบ้าตากระดูกขาว พร้อมคำรามกึกก้องด้วยความโกรธ
คลื่นความหนาวเหน็บพวยพุ่งออกจากปากมังกรยักษ์ ก่อเกิดเป็นพายุหิมะน่าสะพรึงกลัว โถมเข้าใส่มังกรหยกงดงามตัวหนึ่งด้วยพลังที่สามารถแช่แข็งสรรพสิ่ง
แววตาของเทพมังกรหยกเย็นเยียบ คำสั่งสอนของเทพแห่งหิมะรุ่นก่อนก่อนสิ้นใจผุดขึ้นในห้วงสมองอีกครั้ง ขณะรับรู้ถึงเสียงร่ำไห้คร่ำครวญจากทั่วทั้งภูเขาหิมะ ความโกรธพลุ่งพล่านจนแทบควบคุมไม่อยู่
วินาทีต่อมา เทพมังกรหยกพ่นลมหายใจเยือกแข็งสุดขั้วออกมา ลมหายใจเหมันต์ปะทะกับพายุหิมะจนสั่นสะเทือน ก่อนเปลี่ยนหิมะและสายลมทั่วฟ้าให้กลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งแหลมในชั่วพริบตา
ตูม! ตูม! ตูม!
เกล็ดน้ำแข็งแหลมร่วงหล่นลงมาไม่หยุด กระแทกลงบนทุ่งหิมะจนฟุ้งกระจายเป็นหมอกหิมะสีขาวโพลน
เหลาจินยืนอยู่บนที่ราบซึ่งเสียงคำรามยังคงดังกึกก้อง เงยหน้ามองมหาสงครามระหว่างมังกรยักษ์ระดับโทเท็มทั้งสองตัว ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ขณะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก
เลี่ยหวังยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่ท่ามกลางพายุหิมะ หิมะเกาะทับบนหัวไหล่ทั้งสองข้าง ราวกับรูปสลักน้ำแข็งที่หยุดนิ่ง
เขาไวต่อกลิ่นอายของยอดฝีมือเป็นพิเศษ เวลานี้จึงถูกสนามพลังราวกับมหาสงครามของทวยเทพข่มขวัญจนแทบสิ้นสติ