บทที่ 39 เข้าภูเขาอีกครั้ง

ตามไหล่เขาตลอดเส้นทางเต็มไปด้วยสมุนไพรธรรมดาหลากหลายชนิด ดอกแดนดิไลออนชูดอกสีเหลืองอ่อน ส่วนผักเบี้ยใหญ่เลื้อยแผ่ไปตามพงหญ้า ซูหว่านซิงเพียงเหลือบมองพวกมันแล้วเดินผ่านไปโดยไม่แม้แต่จะหยุดฝีเท้า สมุนไพรเหล่านี้มีเก็บไว้ในตู้ยาที่บ้านเป็นประจำอยู่แล้ว อีกทั้งภายในมิติของนางยังมีสมุนไพรแห้งสำเร็จรูปกักตุนเอาไว้อีกมาก จึงไม่จำเป็นต้องเสียแรงเก็บพวกมัน

เมื่อเดินมาถึงพื้นที่โล่งในป่าซึ่งเต็มไปด้วยใบไม้ผุทับถม ดวงตาของนางพลันเป็นประกาย ข้างท่อนไม้ผุและท่ามกลางพงหญ้ามีเห็ดหัวเขียวหลายกลุ่มผุดขึ้นมา หมวกเห็ดเป็นสีเขียวอมฟ้านุ่มนวล ผิวเรียบแน่น ครีบใต้หมวกละเอียดสม่ำเสมอ บนผิวมีเศษใบไม้บาง ๆ เกาะอยู่ ดูก็รู้ว่ากำลังสดใหม่ที่สุด

“ของดีนี่นา!”