บทที่ 38 ผลกำไรจากโรงงาน

อั้นชีกับอั้นปาซ่อนตัวเฝ้าอยู่ในจุดลับซึ่งห่างจากปากถ้ำสามจั้งมาเป็นเวลาครึ่งเดือนเต็มแล้ว ชุดดำบนร่างเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำค้างจากพืชพรรณในป่า ร่างของทั้งสองนิ่งสนิทราวกับก้อนศิลาที่ไม่มีวันขยับเขยื้อน

อั้นชีเอียงศีรษะเล็กน้อย สายตากวาดมองปากถ้ำอันว่างเปล่า ก่อนใช้นิ้วแตะยันต์ส่งสัญญาณตรงเอวเบา ๆ แล้วกระซิบกับอั้นปาที่อยู่ข้างกาย

“วันนี้ไม่มีความผิดปกติ ผู้มีพระคุณยังไม่ปรากฏตัว และบริเวณใกล้เคียงก็ไม่มีคนที่ไม่เกี่ยวข้อง”

หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจว่ารอบด้านปลอดภัย อั้นชีก็หยิบกระดาษจดหมายม้วนเล็กจิ๋วออกมาจากอกเสื้อ ใช้หมึกชนิดพิเศษเขียนรายงานสถานการณ์ปัจจุบันสั้น ๆ ลงไปไม่กี่บรรทัด ก่อนผูกมันไว้กับขาของนกพิราบสื่อสาร

นกพิราบกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เฉียดผ่านยอดไม้ แล้วมุ่งตรงไปยังอำเภอชิงซีอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน ภายในเรือนพักในตัวอำเภอ เป่ยถังเลี่ยกำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง บาดแผลจากคมดาบบนไหล่ซ้ายตกสะเก็ดและหลุดออกไปแล้ว ใบหน้ากลับมามีเลือดฝาด กลิ่นอายดุดันน่าเกรงขามก็ฟื้นคืนกลับมาโดยสมบูรณ์