บทที่ 6 ตัดขาดสัมพันธ์ เลิกราญเครือญาติ

“ออกไปตัวเปล่าอย่างนั้นหรือ?” แววตาของ ซูหว่านซิงเย็นเยียบลง ก่อนราวกับนึกอะไรขึ้นได้ นางพลันกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เงินห้าสิบตำลึงกับเสบียงสองสือที่พ่อแม่ข้าทิ้งไว้ ล้วนแลกมาด้วยชีวิตของพวกเขา พวกเราพี่น้องย่อมสมควรได้รับส่วนแบ่ง แต่ข้าไม่อยากเสียเวลาพัวพันกับพวกท่านอีก วันนี้ข้ายอมถอยให้หนึ่งก้าวก็ได้”

ถ้อยคำนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึง ครอบครัวของซูหยวน ยิ่งเพิ่มความระแวดระวัง เกรงว่านางกำลังวางกับดักอะไรบางอย่าง แม้แต่หัวหน้าหมู่บ้านจ้าว ก็เงยหน้าขึ้นมอง ส่งสัญญาณให้นางพูดต่อ

ซูหว่านซิง เอ่ยชัดถ้อยชัดคำทีละคำ “ข้ายินยอมสละมรดกทั้งหมดที่พ่อแม่ทิ้งไว้โดยสมัครใจ เงินสักอีแปะหรือเสบียงสักเมล็ดก็ไม่เอา แม้แต่เครื่องเรือนและข้าวของที่พวกเขาเคยใช้เมื่อยังมีชีวิต ข้าก็ยกให้พวกท่านทั้งหมด แต่มีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว พวกท่านต้องลงนาม หนังสือตัดขาดสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับข้า”