กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มู่เสวี่ยเฉินรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ท้ายที่สุดก็เลือกที่จะยอมให้เฮ่อจิ่นซิ่วย้ายออกไป
ตู้ชุ่ยอวิ๋นยิ้มหวานพลางพูดกับเขาทันทีว่า “เช่นนั้นเจ้าไปคุยกับน้องสาวลูกพี่ลูกน้องให้ดีๆ เถิด ข้ากลัวว่าถ้าข้าเป็นคนพูด คนอื่นจะเข้าใจผิดว่าข้าไม่อาจยอมรับได้างได้ ถึงขั้นต้องขับไล่นางออกไป”
“ไม่มีทางหรอก น้องสาวลูกพี่ลูกน้องจิ่นซิ่วไม่ใช่คนใจแคบถึงเพียงนั้น” มู่เสวี่ยเฉินถอนหายใจกล่าว
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจเขาก็ยังลำบากใจยิ่งนัก ครุ่นคิดอยู่นานทีเดียว จึงกล่าวกับตู้ชุ่ยอวิ๋นว่า “พวกเราเช่าห้องพักแขกในโรงเตี๊ยมข้างนอกสักสองสามวันให้น้องสาวลูกพี่ลูกน้องพักอยู่ก่อนเถิด!”
“ได้เลย เดี๋ยวข้าจะให้หงเจวียนไปจองห้องพักแขกทันที!” ตู้ชุ่ยอวิ๋นพยักหน้ารับคำ