เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 ข้ารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
“เป็นสิ่งที่ปรารถนาอย่างยิ่งอยู่แล้ว”
ตี้จวิ้นผุดลุกขึ้นยืนพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ยามนี้เขาไม่กลัวเลยแม้แต่น้อยว่าหลิวชิงจะกลับคำพูด
เพราะสุดยอดผู้แข็งแกร่งระดับหลิวชิง ย่อมไม่มีทางพูดจาโป้ปดอย่างแน่นอน
หลิวชิงจึงพาตี้จวิ้นเดินเที่ยวชมไปรอบ ๆ เขาหมื่นภพ
เพิ่งจะก้าวเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ในดวงตาของตี้จวิ้นก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ซ้ำในปากยังเผลอส่งเสียงอุทานด้วยความตกใจออกมาเป็นระยะ ๆ
เพราะรากวิญญาณก่อนกาล สมบัติสวรรค์ของวิเศษแห่งปฐพี รวมถึงบุปผาพิสดารและหญ้าหายากนานาชนิดบนเขาหมื่นภพแห่งนี้มีอยู่มากมายมหาศาลเกินไปจริง ๆ
เดิมทีตี้จวิ้นคิดว่าของล้ำค่าในสวรรค์ของพวกตนมีอยู่มากพอแล้ว
แต่พอนำมาเปรียบเทียบกับเขาหมื่นภพแห่งนี้ สวรรค์ของพวกเขาก็ไม่ต่างอันใดกับหมู่บ้านยากจนในถิ่นทุรกันดารเลยสักนิด