เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145 สามเงื่อนไข
ตั้งแต่ตอนที่ตี้จวิ้นก้าวเท้าเข้ามาในเขาหมื่นภพ เขาก็ได้กลิ่นหอมอันเย้ายวนใจเป็นที่สุดนี้แล้ว
เพียงแต่เมื่อหลิวชิงยังไม่ได้เอ่ยปากเชิญให้เขากิน ต่อให้เขาจะน้ำลายสออยากกินมากเพียงใด เขาก็ไม่กล้าเอ่ยปากขอกินเอง
บัดนี้เมื่อหลิวชิงบอกว่าให้กินไปคุยไป เขาจะยังต้านทานสิ่งเย้ายวนใจอย่างอาหารเลิศรสไหวได้อย่างไรกัน
ทันทีที่ได้กินเนื้อตุ๋นน้ำแดงเข้าไปคำหนึ่ง บนใบหน้าของตี้จวิ้นก็เผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มเปี่ยมสุขเป็นที่สุดออกมา
คาดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่าในหงฮวงแห่งนี้จะมีอาหารที่อร่อยล้ำเลิศถึงเพียงนี้อยู่ด้วย
“สหายเต๋าหลิวชิง ขอถามหน่อยเถิดว่านี่คือเนื้ออันใดหรือ?”
หลังจากกินเข้าไปได้สองชิ้น ตี้จวิ้นก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย
“นี่คือเนื้ออีกาทองคำ น้องชายของเจ้าถูกน้องเขยของข้าฟันปีกขาดออกมาข้างหนึ่ง จึงได้นำมาปรุงเป็นอาหารเลิศรสเหล่านี้อย่างไรเล่า”
ฝูซีเอ่ยตอบหน้าตาเฉย