กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 จำไว้ว่าต้องเหลือให้ข้าสักคำ
สาเหตุที่ฝูซีรีบตบส่งร่างของอินทรีปีกทองต้าเผิงให้กระเด็นเข้าไปในค่ายกลอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ มีเหตุผลอยู่เพียงประการเดียวเท่านั้น
นั่นก็คือประเดี๋ยวจะได้ลดจำนวนคนที่จะมาแย่งกินเนื้ออีกาทองคำลงไปได้หนึ่งคนนั่นเอง
“ท่านอาจารย์ จำไว้ว่าต้องเหลือเก็บไว้ให้ข้ากินสักคำด้วยนะขอรับ!”
หลังจากอินทรีปีกทองต้าเผิงร่วงตกลงไปในค่ายกลแล้ว เขาก็แหกปากตะโกนสั่งเสียออกมา
“เมื่อครู่นี้ต้าเผิงกำลังพูดอันใดอยู่ พวกเจ้าได้ยินชัดเจนหรือไม่?”
หลิวชิงหันไปเอ่ยถามทุกคนหน้าตาเฉย
“เมื่อครู่นี้ต้าเผิงได้พูดอันใดด้วยหรือ?”
“เอาเป็นว่าข้าไม่ได้ยินเสียงอันใดเลยแม้แต่นิดเดียว”
ทุกคนต่างก็พากันส่ายหน้าพร้อมกับแบมือออกทั้งสองข้างพลางเอ่ยตอบ