เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 ประตูใหญ่ตำหนักจื่อเซียวเปิดออก
บรรพชนหงจวินที่นั่งอยู่บนชั้นที่สามของตำหนักจื่อเซียว เมื่อเห็นว่าเนื้อคุนเผิงที่หลิวชิงทำออกมานั้น ทำให้ผู้คนมากมายถึงเพียงนั้นต้องน้ำลายสอไหลย้อยด้วยความอยากกิน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าคุณภาพเนื้อจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
เขาจึงสำแดงวิชาดึงเอากลิ่นหอมสายหนึ่งเข้ามาภายในตำหนักจื่อเซียว พอลองสูดดมดูที่ปลายจมูก เขาก็ไม่อาจรักษาความสงบนิ่งไว้ได้อีกต่อไปในพริบตา เพราะมันหอมหวนเกินไปจริง ๆ
ในอดีตเขาก็เคยได้กินอาหารที่หลิวชิงทำมาแล้ว จึงรู้ดีว่ารสชาติอาหารเลิศรสที่หลิวชิงทำออกมานั้น นับเป็นความเป็นเลิศลำดับหนึ่งแห่งหงฮวงอย่างแท้จริง
เขาเข้าด่านเพื่อบรรลุเป็นอริยะมานานถึงเพียงนี้ ก็รู้สึกคิดถึงอาหารเลิศรสที่หลิวชิงทำเป็นอย่างมากเช่นกัน ยามนี้เมื่อได้กลิ่นหอมของเนื้อคุนเผิงที่หลิวชิงปรุงขึ้นที่หน้าตำหนักจื่อเซียว ความอยากอาหารของเขาก็พลันพุ่งพล่านขึ้นมาในทันที